Kelebek,.

Usulca yerde yürüyor, uzun uzun. Belli ki dokunmuş biri kanatlarına ve çalmış özgürlüğünü. Uçma yetisi kaybolmuş, sadece yürüyor. Sapkın pembe etlilerin hücumuna uğramış ve yaralanmasa da prangalanmış bir hayat.

Ufaktan deniyor uçmayı ve başarısızlığın acısına yere çarpmanın acısı ekleniyor. Biraz olsa havalandıktan sonra tekrar düşmek gerçekten yoruyor onu. Kanatlarını çırpmak, özgürlüğünü hatırlatsa da elinden alınmış yetileri acısının ucuna eklenip tüm benliğini sarıyor.

Kelebek, kısacık ömründe çektiği çilenin hüznüyle kendine acı çektiriyor. Uçup uçup düşüyor ve her seferinde özgürlük için tekrar kanatlanıyor.